Onderweg

 

Op een stem van ver gehoord,
gaan wij onze wegen voort.
Leven is een lange reis
en al gaande word je wijs.

Refrein:
Gaan wij onze wondere wegen
door de wereld, door de tijd,
om elkaar tot levenszegen
zo nabij als God te zijn.

Wordt het donker, wordt het laat
Zoek je naar een pleisterplaats:
Huis dat voor jou open staat
en gastvrij jou binnenlaat.
Refrein

Zie de wonderen op je weg
voel: wat krom is wordt weer recht
droom: wat klein is wordt vergroot
weet: wat steen is wordt tot brood.
Refrein

Vrede waar geen vrede is,
leven waar geen leven is,
licht waar alles donker is,
brood waar enkel honger is.
Refrein

Door de wereld, door de tijd,
klinkt een woord dat ons bevrijdt:
Leven is een lange reis
En al gaande word je wijs.
Refrein

 


Pelgrimstocht, mensen onderweg. In onze dagen maken talloze mensen zo’n tocht, vaak te voet of op de fiets. Naar Santiago de Compostela, naar Rome. Waarheen het gaat, is misschien niet eens zo belangrijk. Jonge mensen om een weg voor hun leven te vinden. Mensen van middelbare leeftijd om op adem te komen. Oudere mensen om zich te bezinnen op hun leven.
Zo’n tocht is afzien soms, onder de barre zon of in de stromende regen. Maar zo’n toch biedt ook ongekende ervaringen: de adembenemende natuur, bergen en dalen, steden en water. Soms trek je alleen voort, teruggeworpen op jezelf. Soms vind je reisgenoten, voor kortere of langere tijd, die met je aan de praat gaan. Mensen waarin je dezelfde vreugde, pijn, zorg, behoeften ontdekt als jij zelf hebt.
Pelgrimstocht is beeld van ons leven. Je bent onderweg – waarheen is misschien niet eens zo belangrijk. Soms is de weg hard en zwaar, soms loopt alles op rolletjes. Soms sjok je maar door, soms kijk je reikhalzend uit naar je bestemming. Soms beleef je wonderen. Soms ga je alleen, soms vind je iemand die met je wil optrekken.
Op de grote pelgrimsroutes in Europa staan oude kerken. Pleisterplaatsen onderweg. De beeldhouwwerken en andere kunstwerken bieden je stof tot meditatie. Je komt er ook andere mensen tegen. Medepelgrims, misschien even moe en natgeregend als jij. Je hoeft ze niet te zoeken, ze zijn er gewoon. Je vind er priesters en monniken, mensen die de pelgrims proberen op te vangen. Ze kunnen je helpen om de weg te vinden. Als je met ze praat, ontdek je dat ook zij pelgrims zijn, net als jij.
Zo zouden ook onze vieringen moeten zijn. Pleisterplaatsen waar je elkaar tegenkomt, waar ruimte is voor meditatie, waar we komen tot onszelf, waar we geholpen wordt om de weg te vinden. Plaatsen waar je even ziet dat de wereld anders kan. Momenten waarop je even wijzer wordt. En vooral: momenten waar je een glimp opvangt van de Blijvende Nabije, die met je mee gaat op de pelgrimsreis.

 

Lees meer over dit lied in de kerkliedwiki